Αρχική Σελίδα / Πρόσωπα / Συνεντεύξεις / ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ: Η επιτυχία στο θέατρο είναι αριθμητική! Δεν είναι καν μαθηματικά!
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ: Η επιτυχία στο θέατρο είναι αριθμητική! Δεν είναι καν μαθηματικά!

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ: Η επιτυχία στο θέατρο είναι αριθμητική! Δεν είναι καν μαθηματικά!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (1 αξιολογήσεις, μέσος όρος: 4.00 από 5)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Απλός, προσιτός και εξαίρετος τραγουδιστής – ερμηνευτής! Τον συναντήσαμε στην Χρυσούπολη μετά το τέλος της φιλανθρωπικής μουσικής βραδιάς που συμμετείχε αφιλοκερδώς και δεν δίστασε να μας απαντήσει σε ό,τι τον ρωτήσαμε!

Οι αρχές του 2019 σας βρήκαν δύο φορές στην περιοχή μας, μία στη Ξάνθη και μία στη Χρυσούπολη. Έχετε καταγωγή από την Ξάνθη;

Δεν έχω μόνο καταγωγή από τη Ξάνθη, έχω όλη μου την παιδική ηλικία εκεί. Μάλιστα υπάρχει κάτι που δεν το έχω εξομολογηθεί ποτέ και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας. Όταν ήμουν πιτσιρικάς στην Ξάνθη, ρώταγα αν έχουμε αεροδρόμιο και μου λέγανε: «Όχι, εμείς δεν έχουμε αεροδρόμιο. Έχει αεροδρόμιο η Χρυσούπολη». Και λέω: «Προς τα που πέφτει η Χρυσούπολη»; Μιλάμε τώρα για ηλικία 6-7 χρονών. «Να προς τα εκεί» μου δείξανε και κοίταγα λοιπόν πάντα προς τα εκεί, για να δω τα αεροπλάνα να κατεβαίνουνε. Είχα την εντύπωση ότι η Χρυσούπολη ήταν ύψωμα, επειδή τα αεροπλάνα ήτανε ψηλά. Νόμιζα ότι το κάναν το αεροδρόμιο εκεί, επειδή η Χρυσούπολη ήταν σε ένα βουνό και βόλευε πιο πολύ τα αεροπλάνα να κατεβαίνουνε. Πάντα λοιπόν η Χρυσούπολη επειδή ακριβώς είχε το αεροδρόμιο, για μένα ήταν ένας τόπος μυστηρίου, μυθικός, φανταστικός!

Είναι η πρώτη φορά που την επισκέπτεστε;

Όχι, χάρη στον Χρήστο το Γκόρδη, το μακρινό ξάδερφο, αλλά πολύ κοντινό μου, έχω έρθει τουλάχιστον 3-4 φορές. Μάλιστα δεν διαχωρίζω τη Ξάνθη από τη Χρυσούπολη. Και κάποια στιγμή ελπίζω να επεκταθούν τόσο πολύ και οι δύο που να ενωθούν.

Σήμερα, είχαμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε το ταλέντο που έχετε πέρα από την υποκριτική και στο τραγούδι!

Αυτό το είχα πάντα γιατί ανέβαζα και μιούζικαλ. Πάντα τραγούδαγα, αλλά όταν τραγουδάς σε παράσταση δεν το αντιλαμβάνεται ο κόσμος, νομίζει ότι είναι ο ρόλος, ότι είναι μέσα στο έργο. Αλλά δεν παύει να είναι τραγούδι. Στο βιολιστή έλεγα 15 τραγούδια και όταν είχα διπλή παράσταση έλεγα τριάντα. Το τραγούδι άλλωστε το θεωρώ αναπόσπαστο από το θέατρο… Είναι ένα μικρό μονόπρακτο. Χάρηκα λοιπόν πάρα πολύ που μου δόθηκε η ευκαιρία να εκτονώσω αυτή την αγάπη, στο πρόγραμμα που παρουσιάσαμε. Είπαμε μία σταγόνα από τον ωκεανό των τραγουδιών που αγαπώ και λατρεύω. Το πρόγραμμα έχει τον τίτλο «Ό,τι αγαπώ θα ζει για πάντα» και το εννοώ κυριολεκτικά. Και ζει και σε εμένα και απ’ ό,τι διαπίστωσα ζει και στον κόσμο.

Απ’ όλα τα είδη θεάτρου που έχετε πρωταγωνιστήσει, θα ξεχωρίζατε κάποιο; Είναι κάποιο αγαπημένο σας;

Όχι, έχω έρωτες από όλα τα είδη, από πρόζα, από μιούζικαλ, από επιθεώρηση, από τραγωδία, από Αριστοφάνη… Δεν τα διαχωρίζω γιατί όλα τα θεωρώ θέατρο. Απλώς το κάθε είδος έχει τους δικούς του κώδικες που πρέπει να υπηρετήσεις. Θα φανεί ίσως λίγο υπερφίαλο, αλλά ο μεγαλύτερος έπαινος στο θέατρο είναι όταν κάνω ένα είδος και έρχονται και μου λένε: «Αυτό είναι το είδος σου, μην αλλάξεις». Και μου το έχουνε πει για όλα τα είδη που έχω κάνει. Αυτό είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση για μένα.

Ο γιος σας πρόσφατα έγραψε τα κείμενα για μία παιδική παράσταση.

Έχει σπουδάσει Media Production στην Αμερική, καθώς και σενάριο και σκηνοθεσία. Τα εξασκεί και τα τρία αυτή τη στιγμή. Του δίνεται η δυνατότητα, μιας και ασχολούμαι κι εγώ με τις θεατρικές επιχειρήσεις, να εξασκήσει αυτό το επάγγελμα. Πάντα όμως τρέμω στη σκέψη να μην τον καταστρέψει αυτή η δουλειά!

Όταν το πρωτοσκέφτηκε να ασχοληθεί με τον χώρο και ζήτησε τη συμβουλή σας, τι του είπατε;

Μακριά! Καλύτερα να το παίξεις στο καζίνο! Η δουλειά μας είναι δύσκολη… Δεν έχει βγει κανένας κερδισμένος οικονομικά από το θέατρο. Χαμένος έχει βγει. Είναι απλή αριθμητική. Μία επιτυχία μπορεί να σου αφήσει 10.000 που θα τις βάλεις στην επόμενη δουλειά, για να ξεκινήσει η μαγιά που λένε. Μία αποτυχία όμως μπορεί να σε βάλει μέσα 200.000. Οπότε θέλεις μετά 10 χρόνια για να κάνεις απόσβεση αυτά που έχασες. Στα 10 χρόνια αυτά όμως δεν θα κάνεις 10 επιτυχίες. Είναι αριθμητική, δεν είναι καν μαθηματικά. Είναι αριθμητική από το 1 μέχρι το 10.

Τώρα, μιας και είμαστε εδώ στα ανατολικά σύνορα της Μακεδονίας, για τη συμφωνία των Πρεσπών ποια είναι η δική σας άποψη;

Εάν δεν έχουμε επακόλουθα και παρατράγουδα και αν οι φίλοι γείτονες τηρήσουν αυτά που έχουμε συμφωνήσει, είναι ένα βήμα για να τελειώσει αυτό το καρκίνωμα το οποίο βασανίζει δεκαετίες την Ελλάδα. Ξέρουμε όλοι ότι αυτή είναι η επιθυμία των μεγάλων και ότι εδώ και αρκετά χρόνια, για να μην πω αρκετές δεκαετίες, οι αδύνατοι λαοί ικανοποιούν πάντα τις επιθυμίες των μεγάλων. Είμαστε υπόδουλοι. Οι εκάστοτε πρωθυπουργοί εφαρμόζουν το πρόγραμμα των μεγάλων δυνάμεων. Οικονομικών δυνάμεων από τις οποίες εξαρτώμεθα. Από τις οποίες δανειζόμαστε. Στις οποίες πρέπει να επιστρέψουμε τα δανεικά. Δεν μπορώ να προβλέψω το μέλλον, όπως δεν μπορώ να προβλέψω αν θα πέσουν κάποιοι κομήτες στη γη. Εύχομαι όλες αυτές οι κινήσεις να είναι για καλό. Σίγουρα υπάρχει ένα συναισθηματικό κομμάτι τεράστιο, ειδικά για εμάς τους Μακεδόνες. Αισθανόμαστε ότι μας κλέβουν την πατρίδα μας. Κάποια στιγμή όμως έπρεπε κάπως να βρεθεί μία λύση, ειδικά γι’ αυτόν τον λαό που ψάχνει να βρει μια νέα ταυτότητα.

Από την έντυπη έκδοση του Free Press Magazine “Εντυπάκι”. Δείτε το τεύχος 37 πατώντας εδώ