Αρχική Σελίδα / Πολιτισμός / ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Η ενότητα της πίστεως!
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Η ενότητα της πίστεως!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Η ενότητα της πίστεως!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (Χωρίς αξιολογήσεις)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Προτρέπει ο απόστολος των Εθνών Παύλος τους Εφεσίους, και όλους εμάς, να επιδιώκουμε «την ενότητα της πίστεως». Αυτήν την προτροπή επαναλαμβάνει καθημερινά η εκκλησία στην ευχαστηριακή μας σύναξη. Κάτω από την στέγη του ναού, συναγμένη η Εκκλησία του Θεού προσεύχεται. Ο ιερουργός τελεί το μυστήριο της θείας και αναιμάκτου μυσταγωγίας. Η μεγάλη οικογένεια του Θεού βρίσκεται «επί τω αυτώ». Οι διασπαρμένοι στον χρόνο, στον τρόπο και στον τόπο πιστοί, τώρα βρίσκονται την ίδια στιγμή, την στιγμή της λατρείας, στον ίδιο τόπο, τον ναό του Θεού, και με τον ίδιο τρόπο αποπειρώνται να προσεγγίσουν το μεγαλείο του Θεού. Αυτή η Κυριακάτικη συνάντησή μας, με την προοπτική της ευχαριστιακής κοινωνίας μας καθιστά ένα ενιαίο και δυναμικό σώμα. Ένα σώμα που βιώνει την θεϊκή παρουσία αφού το ίδιο είναι σώμα του ζώντος Χριστού, του αρχηγού της ζωής. Στην ενότητα αυτού του σώματος, ο λαός του Θεού, συνομιλεί, συνδιαλέγεται, κοινωνεί με τον πανοικτήρμονα Θεό, οι δεκάδες γλώσσες, και ψυχές, «εν ενί στόματι και μια καρδία».

Πως κατορθώνεται όμως τούτο; Όλοι εμείς που με διαφορετικό τρόπο εκφραζόμαστε, που άλλα βιώματα κουβαλούμε ο καθένας, άλλη γλώσσα μιλάμε και αλλιώς κατανοούμε ακόμη και τον ίδιο Θεό. Πώς φθάνουμε σ΄ αυτήν την ενότητα; Τι είναι αυτό που μας μεταρσιώνει, μας ενώνει και μας καθιστά, ένα σώμα, μια ψυχή και μια φωνή;

Η σύναξη μας αυτή είναι που μας οδηγεί στην ενότητα. Και πρώτα απ’ όλα το γεγονός ότι εμείς, απορρίπτοντας την παντοδυναμία του άπληστου κόσμου, εγκαταλείποντας την  μοναξιά του βίου μας, εξερχόμενοι από την εγκλωβισμένη στο εγώ συνείδησή μας ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα της καμπάνας.

Όμως παρόλα αυτά η ενότητά μας αυτή δεν αποτελεί μια μηχανική προσθήκη μονάδων. Ο καθένας μας που δρασκελά το κατώφλι του ναού, δεν συνευρίσκεται με τους υπολοίπους για να εκφράσει μόνο με τα ίδια περίτεχνα Λόγια, με την ίδια ουρανοδρόμα μουσική, με την ίδια ποιητική έκφραση δοξολογικά, ικετευτικά και ευχαριστιακά προσευχόμενος προς αυτόν που είναι ο Ων, ο ην  και ερχόμενος. Δεν είναι μόνο αυτό. Η παρουσία μας έχει υψηλότερο νόημα. Η συνεύρεση μας, αποτελεί όχι απλώς μια συνεύρεση ψυχών, αλλά αποτελεί μια «εκκλησία», και όχι απλώς μια εκκλησία, αλλά αυτοπροσδιοριζόμενη ως εκκλησία Θεού ζώντος. Σύναξη δηλαδή του ίδιου του λαού του Θεού, αυτού που από το Σινά των δέκα εντολών, καθίσταται «έθνος άγιο» και περιούσιος λαός του Θεού. Αυτού του λαού, που μέσω του Μωυσή και όλων των προφητών και όλων των αγίων συνομιλεί με τον θεό και ανανεώνει την Διαθήκη του με τον Θεό πατέρα μας, μέσα σε διαρκείς στιγμές φανερώσεων και αποκαλύψεων. Που έχει λόγο και αντίλογο να εκφέρει έναντι της παρουσίας του Λόγου του Θεού.

Στη συνάθροισή μας αυτή,  μέσα στον αγιασμένο χώρο του Ναού, με μια απλή πράξη προστεθήκαμε όλοι και ενωθήκαμε όλοι, ακολουθώντας την μία Κυριακή προσευχή. Να είμαστε όλοι ενωμένοι στο όνομα του Θεού. Βρεθήκαμε στον αυτόν χώρο για να επιβεβαιώσουμε και την επιθυμία μας να βιώσουμε την ανέκφραστη εκ μέρους μας συνέχισης, στην ενότητα της πίστεως έως της συντελείας των αιώνων.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν. Θ.

Αρχιμ. Παύλος Κίτσος