Αρχική Σελίδα / Πολιτισμός / ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Ωδές ευχαριστίας!
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Ωδές ευχαριστίας!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Ωδές ευχαριστίας!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (Χωρίς αξιολογήσεις)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Τραγική ήταν η θέση του τυφλού της ευαγγελικής περικοπής της Κυριακής. Ο πόνος του ήταν αβάστακτος και η θλίψη του ασήκωτη. Βίωνε χωρίς τέλος ένα αδιαπέραστο σκοτάδι. Όλα γύρω του είχαν καλυφθεί από το έρεβος της απελπισίας.

Άκουε, αλλά δεν έβλεπε. Άγνωστη ήταν γι’ αυτόν η πολυσύνθετη αρμονία των χρωμάτων, η ποικιλομορφία των αντικειμένων. Επιπλέον ήταν βυθισμένος και στην ανέχειά του. Επαιτούσε την βοήθεια των άλλων για να μπορέσει να ζήσει.

Έρχονται όμως στη ζωή και οι στιγμές της μεγάλης ευκαιρίας, της λύτρωσης και της σωτηρίας. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για την παρουσία του Κυρίου, αυτή λειτουργεί ως χρόνος σωτήριος, με αιώνιες ενατενίσεις. Του χάρισε το φως, του θεράπευσε την τύφλωση, του έδωσε την όραση, ώστε να μπορεί να βλέπει καθαρά, να κινείται άφοβα και ελεύθερα. Η καρδιά του πρώην τυφλού πλημμυρίζει τώρα από ευγνωμοσύνη. Με το στόμα του αναπέμπει δοξολογία, όπως και το στόμα των άλλων ανθρώπων που είδαν το θαύμα. Ο πρώην τυφλός «ηκολούθει αυτώ δοξάζων τον Θεόν· και πας ο λαός ιδών έδωκεν αίνον τω Θεώ». Συντελέστηκε πραγματικά ένα μεγάλο θαύμα που συγκλόνισε την ύπαρξή του.

Ζούμε μέσα στην ωραιότητα της δημιουργίας, βλέπουμε και απολαμβάνουμε ακατάπαυστα αυτό το θαύμα που λέγεται κόσμος. Κι όμως πολύ σπάνια υψώνουμε τον νου και την καρδιά μας προς τον Δημιουργό, για να αναφωνήσουμε μαζί με τον προφήτη Δαβίδ: «ως εμεγαλύνθη τα έργα σου, Κύριε, πάντα εν σοφία εποίησας» .

Αλλά και ο καθένας μας έχει προσωπικές αφορμές για να ευγνωμονεί και να δοξολογεί τον Κύριο. Αν εξετάσουμε κάπως προσεκτικά τη ζωή μας, θα δούμε πολλές περιστάσεις, φανερές και μη, κατά τις οποίες με άπειρη αγάπη και στοργή μάς βοήθησε και μάς συμπαραστάθηκε ο Κύριος. Κάθε ημέρα της ζωής είναι γεμάτη από τις ευεργεσίες του Θεού, παρόλο ότι τις περισσότερες φορές περνούν απαρατήρητες. Ζούμε κυριολεκτικά μέσα στον ωκεανό των ευεργεσιών του Θεού που μας χαρίζει καθημερινά η αγάπη του, έστω κι αν αυτό δεν το συνειδητοποιούμε.

Ο Κύριος από άπειρη αγάπη κινούμενος, χωρίς να αναγκάζεται, μάς έδωσε την ύπαρξη. Μας προίκισε με αθάνατη ψυχή «κατ’ εικόνα» δική του και «καθ’ ομοίωσιν». Μας χάρισε ένα οργανισμό, θαυμαστό όχι μόνο στο σύνολό του αλλά και στις επί μέρους οργανικές συνθέσεις και λειτουργίες, μολονότι κι αυτόν τον αλλοίωσε και τον έφθειρε η αμαρτία. Μας έδωσε διάνοια, χάρις στην οποία σκεπτόμαστε, κρίνουμε, δημιουργούμε στη ζωή μας. Μας χαρίζει υγεία, δύναμη να εργαζόμαστε, τροφές και ενδύματα για να συντηρούμαστε. Μας προφυλάσσει καθημερινά από κινδύνους, ακούει τις προσευχές μας, κάνει θαύματα για χάρη μας. Μεταβάλλει για το καλό και το συμφέρον μας κι αυτές ακόμη τις θλίψεις και τις περιπέτειες της ζωής.

Το πλέον σπουδαίο και ανεκτίμητο είναι, ότι μας φανερώνει το θείο Του θέλημα, μας προσφέρει τον πλούτο της χάριτος, μας τοποθετεί και μας οδηγεί στο δρόμο της σωτηρίας. Ο ίδιος ο Θεός έγινε άνθρωπος για να κάνει θεό τον άνθρωπο. Έλαβε ανθρώπινη σάρκα και «τοις ανθρώποις συνανεστράφη», για να ανυψώσει τους ανθρώπους στον ουρανό, να τους χαρίσει την θεία υιοθεσία, από την οποία, εξαιτίας της αμαρτίας του είχαν εκπέσει. Και για να προκύψουν όλα αυτά, για να μας δωρίσει την ανεκτίμητη λύτρωση, πρόσφερε για χάρη όλων εμάς των αμαρτωλών, τον ίδιο τον Εαυτό του, με την λυτρωτική θυσία Του πάνω στο Σταυρό.

Επιβάλλεται, λοιπόν, για όλα αυτά και για πολλά άλλα ακόμα, να ευγνωμονούμε και να δοξολογούμε τον Κύριο. Όλη μας η ζωή θα πρέπει να αποβαίνει μια ακατάπαυστη δοξολογία προς τον Πανάγαθο Πατέρα μας. Εάν έχουμε αυτή την ευγνώμονα συμπεριφορά γινόμαστε άξιοι περισσοτέρων αγαθών. Ο Θεός διαβεβαιώνει ότι «τους δοξάζοντάς με δοξάσω». Ας ανοίξουμε την καρδιά μας κι ας αφήσουμε σαν προσφορά ευχαριστίας να ανεβεί προς τον ουρανό η ευγνωμοσύνη μας. Να δείξουμε πως αναγνωρίζουμε όσα «εποίησε και ποιεί» για τον καθένα μας ο Πανάγαθος Θεός. Η ζωή μας να γίνει θυμίαμα ευάρεστο. Θυσία δεκτή από τον Κύριο, ως ανταπόκριση στο πλήθος των ευεργεσιών Του «των φανερών και αφανών» και στην άπειρη αγάπη Του.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ Φ.Ν.Θ.
Πρεσβ. Κωνσταντίνος Μοσχόπουλος