Αρχική Σελίδα / Υγεία / ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ: Αιτίες & Αντιμετώπιση!
ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ: Αιτίες & Αντιμετώπιση!

ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΤΕΝΟΝΤΙΤΙΔΑ: Αιτίες & Αντιμετώπιση!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (Χωρίς αξιολογήσεις)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Ο Αχίλλειος τένοντας  έχει μήκος περίπου 15 εκατοστά και είναι ο ισχυρότερος τένοντας του ανθρωπίνου σώματος. Η τενοντίτιδα Αχίλλειου οφείλεται σε υψηλές καταπονήσεις του τένοντα (overuse syndrome) οι οποίες επιφέρουν μικροσκοπικές ρήξεις των ινών του κολλαγόνου και ευθύνονται για τη δημιουργία ουλώδους ιστού, ανελαστικότητας καθώς και φλεγμονής στο περιτενόντιο έλυτρο.

Όταν οι μύες της γαστροκνημίας (γάμπας) συσπώνται, επιμηκύνεται ο αχίλλειος τένοντας. Όταν η σύσπαση αυτή είναι υπερβολικά μεγάλη ή επαναλαμβάνεται πολλές φορές, ο τένοντας τραυματίζεται και ακολουθεί εκφύλιση και φλεγμονή. Αξίζει να σημειωθεί ότι το συχνό τρέξιμο σε ανηφορική διαδρομή καταπονεί τον αχίλλειο τένοντα. Η αχίλλειος τενοντίτιδα ταλαιπωρεί συχνά άτομα που ασκούνται συστηματικά και καταπονούν σε μεγάλο βαθμό τα κάτω άκρα.

Οι ασθενείς με μερική ρήξη νοιώθουν συνήθως πόνο κατά την διάρκεια μιας δραστηριότητας, όπως περπάτημα (ιδιαίτερα σε ανηφόρες), ανεβοκατέβασμα σκάλας, τρέξιμο, άλμα ή πηδηματάκια. Πιο σοβαροί τραυματισμοί συμβαίνουν, όταν ο τένοντας υποστεί εκτεταμένη ή ολοκληρωτική ρήξη.

Τα συμπτώματα

Τα συμπτώματα της τενοντίτιδας Αχίλλειου είναι τα παρακάτω:

  • Πόνος κατά την διάρκεια μιας δραστηριότητας, όπως περπάτημα.
  • Τοπική ευαισθησία στην ψηλάφηση του τένοντα.
  • Αδυναμία ολοκλήρωσης αθλητικής δραστηριότητας.

Η πάθηση μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια

Πολύ συχνά όμως παρατηρείται σε γυναίκες που χρησιμοποιούν συχνά ψηλά τακούνια, στα άτομα με υπερπρηνισμό άκρου ποδός (χαμηλή ποδική καμάρα) και σε άτομα με ανελαστικούς μύες.

Η σημασία της σωστής αποθεραπείας

Σε περίπτωση που δεν ακολουθηθεί ενδεδειγμένο πρόγραμμα σωστής αποθεραπείας και αποκατάστασης και ο τένοντας συνεχίζει να υπόκειται σε μικρές ρήξεις κατά την άσκηση και τη συνεχή κίνηση, μπορεί να υποστεί ολική ρήξη. Στην περίπτωση ολικής ρήξης του τένοντα ο τραυματίας δεν μπορεί να σηκώσει την πτέρνα του από όρθια θέση ή να σπρώξει τα δάκτυλα του πάσχοντος ποδιού προς τα κάτω από ύπτια θέση.

Η αντιμετώπιση

  • Αποχή από την δραστηριότητα που προκαλεί έντονο πόνο, πχ το τρέξιμο.
  • Είναι αναγκαία η χρήση πάγου στην περιοχή 3-4 φορές καθημερινά, διότι μειώνει το επίπεδο του πόνου και την δημιουργία φλεγμονής.
  • Φυσιοθεραπεία με χρήση τεχνικών περίδεσης (manual therapy), ώστε να βελτιωθεί η κινητικότητα των αρθρικών δομών.
  • Διατάσεις για την βελτίωση της ελαστικότητας των μυών της περιοχής.
  • Αλλαγή υποδημάτων και χρήση ορθωτικού πέλματος.

Συμβουλευτείτε μας!