Αρχική Σελίδα / Πολιτισμός / ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Τα Παιδιά Μας!
ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Τα Παιδιά Μας!

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Τα Παιδιά Μας!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (Χωρίς αξιολογήσεις)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Μικροί μου φίλοι,

Με λένε Ανδρομάχη.

Αυτό το μέρος της εφημερίδας, αυτή η γωνιά, είναι η δική σας γωνιά. Θα σας γράφω με πολλή αγάπη όλα όσα έχω στην καρδιά μου: ποιήματα, ρήσεις, συμβουλές, έτσι ώστε να αποκτήσετε μια ισχυρή πανοπλία και να γίνετε οι καλοί πολεμιστές της ζωής.

Εσείς, αν θέλετε, θα μου απαντάτε για ό,τι σας απασχολεί στο e-mail μου:

andromachi.thassos@yahoo.gr

Όλα αυτά θα αναρτώνται και στο προσωπικό μου blog:

http://diamantopoulouandromachi.blogspot.gr/

Μπορείτε να με ρωτάτε για ό,τι σας απασχολεί, να μοιραστείτε μαζί μου μια καλή σας πράξη, κάτι θετικό που κάνατε ή κάτι που σας ενοχλεί, μια σκέψη σας ή ένα ποίημά σας. Εγώ θα περιμένω. Θα σας περιμένω, παιδιά μου.

Έτσι, θα δείτε πώς μέσα από μια εφημερίδα μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο πιο φωτεινό, πιο χαρούμενο, κόντρα σε ό,τι αρνητικό μας συμβαίνει.

Με αγάπη,

Ανδρομάχη Διαμαντοπούλου-Φιλιππίδου

Σας αφιερώνω το ποίημά μου «Τα Παιδιά Μας»

 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ

Τα παιδιά μας· μέχρι να τ’ αγκαλιάσουμε, αυτά μεγαλώνουν!

Αλλάζουν, παίρνουν χίλιες μορφές, ψηλώνουν,

κρατς και κρουτς σαν το καρπούζι την νύχτα γιγαντώνουν·

την μέρα φουσκώνουν σαν ψωμί, μορφοποιούν την ύλη που τους δώθηκε,

την μετασχηματίζουν σε πνεύμα!

Διαλέγουν τον δικό τους δρόμο

όσο κι αν εμείς θέλουμε να περπατήσουν

στον δρόμο που εμείς τους στρώνουμε…

Aυτά αφήνουν τον δρόμο των ροδοπέταλων

και πάνε με τον δικό τους τρόπο, απ’ το δικό τους μονοπάτι,

στενό πολλές φορές και κακοτράχαλο…

Βέλη που ρίχνονται μόνα τους, αν και φύγαν απ’ το ίδιο τόξο,

σε άλλους Στόχους…

Ακολουθούν μια ξέχωρη ζωή απ’ την δικιά μας

μ’ άλλους σταθμούς και θέες.

Κι έτσι πιάνεις ένα μικρό χεράκι, που από μια σταλιά, γεμίζει κρέας

κι από κει που δεν ήξερε να πιάνει· γραπώνει,

γεμίζουν οι φάλαγγες ο αντίχειρας, ο δείκτης ο παράμεσος

γίνεται χέρι με γραμμώσεις και γραμμή ζωής άγνωστης…

Κι έτσι ένα ποδαράκι, γίνεται πόδι δυνατό, που τρέχει,

πατάει, κλωτσάει, αναπαύεται

κι έτσι ένα τρυφερό πόδι, γεμίζει τρίχες κι αντρειώνεται!!

Τι μαγικός μετασχηματισμός, είναι αυτός· σιγανός, σταθερός,

αναπότρεπτος κι όλος μόνος του,

χωρίς ούτε ένα μαγικό ραβδάκι!

Τα παιδιά μας· μέχρι να τ’ αγκαλιάσουμε, αυτά μεγαλώνουν …

από μας περιμένουν μονάχα ένα φύσημα Ζωής.

Ένα φύσημα του Αιόλου! Φεύγουν!

Στα ταξίδια της Ζωής …

ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ

Εδώ χαλαρώνουμε… γελάμε!

Στο μάθημα της Γεωγραφίας:

– Τάκη, για δείξε μας στο χάρτη πού είναι η Αμερική.

– Εδώ!

– Μπράβο παιδί μου. Τώρα εσύ, Τοτέ, για πες μας, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

– Ο Τάκης κυρία!

Εδώ παίζουμε!