Αρχική Σελίδα / Πρόσωπα / Συνεντεύξεις / ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ: Γεννήθηκα για να υπηρετήσω το βινύλιο!
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ: Γεννήθηκα για να υπηρετήσω το βινύλιο!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟΥ: Γεννήθηκα για να υπηρετήσω το βινύλιο!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (Χωρίς αξιολογήσεις)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Γεμάτος χιούμορ και αισιοδοξία, χορτάτος από μουσική και γυναίκες και με ένα όνομα που μεγάλωσε γενιές. Ο αιώνιος έφηβος, Γιώργος Πολυχρονίου, μας ανοίγει την καρδιά του.

 Κύριε Πολυχρονίου, σας καλωσορίζουμε στο «Εντυπάκι».

Καλησπέρα και σας ευχαριστώ για την πρόσκληση.

Ξεκινώντας την κουβέντα μας, θα σταθώ σε μια φράση που λέτε μονίμως: «Όλοι γεννήθηκαν για κάτι. Εγώ γεννήθηκα για να ακούω μουσική».

Ναι. Έχω γεννηθεί για να υπηρετήσω το βινύλιο. Ο πρώτος μου έρωτας ήταν στην ηλικία των 5 ετών φαντάσου. Ήταν ένα δισκάκι 45 στροφών! Θυμάμαι λοιπόν, τις Κυριακές που ο πατέρας μου πήγαινε στο γήπεδο, εγώ έφευγα με τα πόδια για το Παγκράτι, 5 χλμ. μακριά από το σπίτι μου, για να χαζεύω στη βιτρίνα ενός καταστήματος ηλεκτρικών ειδών δίπλα στο σπίτι του θείου μου, τα δισκάκια. Αργότερα στα 10… ερωτεύτηκα πλατωνικά την Μαρία, μια γειτόνισσά μου, και λίγο ξεκόλλησα.

-Είχατε έφεση με τη μουσική και το Ραδιόφωνο. Η τηλεόραση πώς προέκυψε;

Όταν δούλευα στη Sony, είχα ένα πόστο μέσα στη φωτιά. Όλοι περνούσαν από μπροστά μου. Παραγωγοί, καλλιτέχνες, διευθυντές, οι πάντες. Έκανα τότε και την εκπομπή «Μαύρο βελούδο» και είχαν εντοπίσει διευθυντές παραγωγών, ότι έχω ένα αμερικάνικο στυλ, μιλούσα σωστά, ήμουν ανθρώπινος, με χιούμορ κτλ. και μου πρότειναν δοκιμαστικό για την τηλεόραση. Είχα όμως και το μικρόβιο μέσα μου. Σίγουρα θα πετύχαινα! Και τελικά με επέλεξαν.-Γράφτηκε και διαδόθηκε μια φράση δική σας: «Τροχός της τύχης χωρίς Πολυχρονίου, θα πατώσει».

Δεν το είπα ποτέ αυτό! Ποτέ δεν προσβάλλω συναδέλφους. Ίσα ίσα, ο Πολυχρονίδης στο Star, είναι πολύ καλός. Έχουμε γίνει και φίλοι. Απλά το παιχνίδι το θεωρώ λίγο παλιακό. Αυτά τα γράφουν οι κίτρινες εφημερίδες της Αθήνας που τα διαμορφώνουν όλα όπως θέλουν.

-Θα μπορούσατε να ξεχωρίσετε κάποιο δισκάκι από τα δεκάδες χιλιάδες που έχετε;

Ένας μουσικόφιλος δεν αγαπάει ένα – δυο τραγούδια ή έναν δίσκο. Αλλά μπορώ να σου πω, ότι το τραγούδι που με στιγμάτισε είναι το «Tutti Frutti» του Elvis Presley. Με αυτό το είδος μεγάλωσα. Το τραγουδάω παντού, ακόμα κι αν πάω στα μπουζούκια.

-Πιστεύετε ότι στη μέχρι τώρα ζωή σας, περισσότερο αγαπήσατε ή αγαπηθήκατε;

Κοίτα! Μπορεί να σε ερωτευτώ πολύ, όμως επειδή καταλαβαίνω γρήγορα ότι δεν πολύ-θέλεις, με κάποιο τρόπο σκέφτομαι διάφορα αρνητικά μόνος μου, το παλεύω και κερδίζω τη μάχη με τον εαυτό μου. Και προσπαθώ να σε ξεχάσω. Και τα καταφέρνω. Σε ένα μήνα, σε δυο μήνες; Μου έχει πάρει και περισσότερο. Μια μικρή 26 ετών συμμαθήτριά μου. Μου λείπει αυτή! Ακόμα και τώρα. Αυτό ναι, είναι πρόβλημα. Μη νομίζεις ότι όσες ήταν μαζί μου ήταν ερωτευμένες. Με κάνουν παρέα επειδή είμαι καλό παιδί, καλός χαρακτήρας και περνάνε καταπληκτικά. Από την άλλη, θεωρούμαι πρόεδρος των ελάχιστων αξιοπρεπών λιγούρηδων στην χώρα αυτή.

-Αν η ζωή σας ήταν βινύλιο, τι τίτλο πιστεύετε θα είχε;

Έχω μια δραστήρια και ενεργή ζωή. Δεν είμαι του «3Π». Πιτζάμα, παντόφλα, πιτυρίδα! Είμαι υπέρ της νευρώδους δραστηριοποίησης. Δεν θέλω να μένω σπίτι μου. Θέλω να είμαι σε επικοινωνία, να ακούω ανέκδοτα, να διασκεδάζουμε, να φιλιόμαστε. Αυτός είναι ο Πολυχρονίου! Συνεπώς, θα δανειστώ τον τίτλο από ένα ντίσκο τραγούδι του ’79, το “I love the night life” από την Alicia Bridges.

-Το καλοκαίρι που θα σας βρει κύριε Πολυχρονίου;

Λίγο Νέα Μάκρη και Μύκονο, στα εξοχικά μου. Στη Μύκονο πηγαίνουμε 6-7 άτομα παρέα, εκτός αν έχω σχέση οπότε πάω μαζί της.

-Κύριε Πολυχρονίου, σας ευχαριστούμε πολύ και καλό καλοκαίρι!

Κι εγώ σας ευχαριστώ. Καλό καλοκαίρι σε όλους!

Από την έντυπη έκδοση του Free Press Magazine “Εντυπάκι”. Δείτε το τεύχος 39 πατώντας εδώ