Αρχική Σελίδα / Τεχνολογία / ΚΟΥΛΟΧΕΡΗΣ: Ο Μονόχειρας ληστής της Καλιφόρνια!
ΚΟΥΛΟΧΕΡΗΣ: Ο Μονόχειρας ληστής της Καλιφόρνια!

ΚΟΥΛΟΧΕΡΗΣ: Ο Μονόχειρας ληστής της Καλιφόρνια!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (Χωρίς αξιολογήσεις)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Οι κουλοχέρηδες ή αν θέλετε τα «φρουτάκια», είναι μηχανήματα τυχερών παιχνιδιών, που από το 1887 προσφέρουν στους παίκτες ανά τον κόσμο διασκέδαση, αγωνία, αλλά και ενίοτε κέρδη. Ο παραδοσιακός κουλοχέρης είχε έναν μοχλό στο πλάι, από τον οποίο και πήρε το όνομά του.

Ο πρώτος κουλοχέρης

Επινοήθηκε από τον Charles Fey στην Καλιφόρνια του 1895. Μια δεκαετία αργότερα, ο Charles σύναψε συνεργασία με την εταιρία Mills Novelty όπου και τοποθετήθηκαν οι τρείς περιστρεφόμενοι κύλινδροι. Το μηχάνημα πάντως ήταν πάρα πολύ βαρύ αφού ήταν κατασκευασμένο από χυτοσίδηρο. Δεν άργησε να γίνει δημοφιλές στους παίκτες και οι παραγγελίες αυξάνονταν ραγδαία, με την εταιρία να μην προλαβαίνει να κατασκευάζει.

Τα πρώτα σύμβολα & έπαθλα

Εκείνη την εποχή, τα σύμβολα που εμφανίζονταν ήταν τα πέταλα, τα διαμάντια, το «μπαστούνι» της τράπουλας, οι καρδιές και τα καμπανάκια. Τα κέρδη ωστόσο, δεν ήταν χρήματα… αλλά τσιγάρα ή γλυκά! Τοποθετήθηκε αρχικά σε μπαρ και καταστήματα καπνικών ειδών και ως απλό στη χρήση του, προσέφερε ενθουσιασμό σε κάθε παίκτη καθώς και την ευκαιρία να κερδίσουν όλοι κάποιο από τα έπαθλα.

Η απαγόρευση και η… θάλασσα

Κοντά στο 1905 και ενώ ο κουλοχέρης είχε κερδίσει τεράστια αγάπη από τον κόσμο, ξεκίνησε η πιο δύσκολη περίοδος για τον κουλοχέρη καθώς δημιουργήθηκε ένα κίνημα κατά των τυχερών παιχνιδιών. Η χρήση του απαγορεύτηκε απότομα σε Σαν Φρανσίσκο, Νεβάδα και έπειτα στην Καλιφόρνια (την πολιτεία όπου και «γεννήθηκε»), με αποτέλεσμα να πεταχτούν πολλοί κουλοχέρηδες… στη θάλασσα, για να μην κατασχεθούν!

Η εξέλιξη

Μετά το 1960, οι κουλοχέρηδες απέκτησαν εσωτερικά ηλεκτρονικά συστήματα, με αποτέλεσμα ο παίκτης να δυσκολεύεται να κλέψει, με την εποχή εκείνη να ονομάζεται «ηλεκτρονική επανάσταση των κουλοχέρηδων». Πλέον, ήταν πιο εύκολο για τους ιδιοκτήτες να ελέγχουν το παιχνίδι και έτσι, ξεκίνησαν να δίνουν ως έπαθλο τα χρήματα!

Σήμερα

Είναι ίσως δύσκολο να κατανοήσει κανείς, πως ο κουλοχέρης είναι η ζωή του καζίνο. Το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους όμως, προέρχεται από αυτούς. Στην Ελλάδα μετά την έξαρση της δεκαετίας του ’90 που «έκλεισαν» πολλά σπίτια και την απαγόρευση των επόμενων δεκαετιών, πλέον τα «φρουτάκια» ξαναέχουν την τιμητική τους, με τις ευχές του κράτους, στα καταστήματα του ΟΠΑΠ. Για τους φανατικούς όμως του σπορ, οι χιλιάδες πλέον διαφορετικές ηλεκτρονικές εκδοχές, μοιάζουν να βρίσκονται πολύ μακριά από τα αγαπημένα κερασάκια, τις καμπάνες και τα Bar.

Οι κουλοχέρηδες ή αν θέλετε τα «φρουτάκια», είναι μηχανήματα τυχερών παιχνιδιών, που από το 1887 προσφέρουν στους παίκτες ανά τον κόσμο διασκέδαση, αγωνία, αλλά και ενίοτε κέρδη. Ο παραδοσιακός κουλοχέρης είχε έναν μοχλό στο πλάι, από τον οποίο και πήρε το όνομά του.

Ο πρώτος κουλοχέρης

Επινοήθηκε από τον Charles Fey στην Καλιφόρνια του 1895. Μια δεκαετία αργότερα, ο Charles σύναψε συνεργασία με την εταιρία Mills Novelty όπου και τοποθετήθηκαν οι τρείς περιστρεφόμενοι κύλινδροι. Το μηχάνημα πάντως ήταν πάρα πολύ βαρύ αφού ήταν κατασκευασμένο από χυτοσίδηρο. Δεν άργησε να γίνει δημοφιλές στους παίκτες και οι παραγγελίες αυξάνονταν ραγδαία, με την εταιρία να μην προλαβαίνει να κατασκευάζει.

Τα πρώτα σύμβολα & έπαθλα

Εκείνη την εποχή, τα σύμβολα που εμφανίζονταν ήταν τα πέταλα, τα διαμάντια, το «μπαστούνι» της τράπουλας, οι καρδιές και τα καμπανάκια. Τα κέρδη ωστόσο, δεν ήταν χρήματα… αλλά τσιγάρα ή γλυκά! Τοποθετήθηκε αρχικά σε μπαρ και καταστήματα καπνικών ειδών και ως απλό στη χρήση του, προσέφερε ενθουσιασμό σε κάθε παίκτη καθώς και την ευκαιρία να κερδίσουν όλοι κάποιο από τα έπαθλα.

Η απαγόρευση και η… θάλασσα

Κοντά στο 1905 και ενώ ο κουλοχέρης είχε κερδίσει τεράστια αγάπη από τον κόσμο, ξεκίνησε η πιο δύσκολη περίοδος για τον κουλοχέρη καθώς δημιουργήθηκε ένα κίνημα κατά των τυχερών παιχνιδιών. Η χρήση του απαγορεύτηκε απότομα σε Σαν Φρανσίσκο, Νεβάδα και έπειτα στην Καλιφόρνια (την πολιτεία όπου και «γεννήθηκε»), με αποτέλεσμα να πεταχτούν πολλοί κουλοχέρηδες… στη θάλασσα, για να μην κατασχεθούν!

Η εξέλιξη

Μετά το 1960, οι κουλοχέρηδες απέκτησαν εσωτερικά ηλεκτρονικά συστήματα, με αποτέλεσμα ο παίκτης να δυσκολεύεται να κλέψει, με την εποχή εκείνη να ονομάζεται «ηλεκτρονική επανάσταση των κουλοχέρηδων». Πλέον, ήταν πιο εύκολο για τους ιδιοκτήτες να ελέγχουν το παιχνίδι και έτσι, ξεκίνησαν να δίνουν ως έπαθλο τα χρήματα!

Σήμερα

Είναι ίσως δύσκολο να κατανοήσει κανείς, πως ο κουλοχέρης είναι η ζωή του καζίνο. Το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων τους όμως, προέρχεται από αυτούς. Στην Ελλάδα μετά την έξαρση της δεκαετίας του ’90 που «έκλεισαν» πολλά σπίτια και την απαγόρευση των επόμενων δεκαετιών, πλέον τα «φρουτάκια» ξαναέχουν την τιμητική τους, με τις ευχές του κράτους, στα καταστήματα του ΟΠΑΠ. Για τους φανατικούς όμως του σπορ, οι χιλιάδες πλέον διαφορετικές ηλεκτρονικές εκδοχές, μοιάζουν να βρίσκονται πολύ μακριά από τα αγαπημένα κερασάκια, τις καμπάνες και τα Bar.