Αρχική Σελίδα / Πολιτισμός / ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Ο Σταυρός του Κυρίου, τρόπος ζωής!
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Ο Σταυρός του Κυρίου, τρόπος ζωής!

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ: Ο Σταυρός του Κυρίου, τρόπος ζωής!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (Χωρίς αξιολογήσεις)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Τις μεγάλες  Δεσποτικές εορτές, τα σπουδαία για τη σωτηρία μας γεγονότα, η αγία μας Εκκλησία τα εορτάζει όχι σε μια ημέρα αλλά τα επεκτείνει χρονικά για να τα νιώσουμε βαθύτερα. Προετοιμάζονται και επεκτείνονται με τις προ και μετά από αυτές Κυριακές, με κατάλληλα αποστολικά και ευαγγελικά αναγνώσματα. Η σημερινή Κυριακή λειτουργεί ως απόηχος του μεγάλου γεγονότος που εορτάσαμε εχθές, της παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.

Όταν η αγία Ελένη, η ευσεβής μητέρα του Αγίου και Μεγάλου Κωνσταντίνου, με προσωπικούς κόπους και θυσίες, ανακάλυψε κάτω από τα φυτά του βασιλικού και έφερε στο φως τον Τίμιο Σταυρό του Χριστού, τον παρέδωσε στον τότε πατριάρχη Ιεροσολύμων και αυτός τον σήκωσε για να τον δουν  τα πλήθη του λαού που μαζεύτηκαν να Τον  ασπασθούν, ευλογώντας τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Αυτή την πράξη ιστορεί στη μνήμη μας η τελετή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού που λαμβάνει χώρα σε κάθε ορθόδοξο Ναό ανά τον κόσμο. Ο Τίμιος Σταυρός περιφέρεται στο κέντρο του ναού και υψώνεται μαζί με κλαδιά βασιλικού, αγιάζοντας τους πιστούς που με ευλάβεια τον προσκυνούν. Όταν αντικρύζουμε το τιμιότατο ξύλο στο οποίο ο Χριστός μάτωσε και παρέδωσε το Πνεύμα Του, χαιρόμαστε γιατί μέσα από αυτό το μακάριο ξύλο ήλθε η σωτηρία μας, ταυτόχρονα όμως συστελλόμαστε γιατί είμαστε ανάξιοι λόγω των αμαρτιών μας να το αντικρύσουμε.

Το σημείο αυτό έγινε ο τρόπος ζωής όσων αγάπησαν αληθινά τον Χριστό. Ο τρόπος ζωής των Αποστόλων, των Μαρτύρων, των ασκητών και Οσίων. Το λέει εμφαντικά ο απόστολος Παύλος «Σταυρώθηκα μαζί  με τον Χριστό και δεν ζω πια εγώ, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός. Κι η ζωή μου τώρα σε τούτο τον κόσμο είναι ζωή με πίστη στον Υιό του Θεού, που με αγάπησε κι έδωκε τον εαυτό Του για μένα» (Γαλ. 2, 20).

Εδώ κρύβεται το μυστήριο του Σταυρού, που είναι το μυστήριο της Εκκλησίας, το μυστήριο της Ορθοδοξίας. Ο Θεός με αγάπησε μέχρι θανάτου, κι εγώ παραδίνομαι για Κείνον στον θάνατο για κάθε τι ανάρμοστο με την αγάπη Του προς εμένα. Εκείνος ελεύθερα και θεληματικά με αγάπησε χωρίς να έχω κάτι πάνω μου που να αξίζει αυτή την αγάπη. Ήμουν μέσα στην αμαρτία, Τον ξέχασα, Τον πίκρανα, Τον παράκουσα. Και άπλωσε τα χέρια του για να με αγκαλιάσει με τον πόνο Του και με το αίμα Του. Εκείνος φορτώθηκε τα δικά μου λάθη, για να τα ξεπλύνει με τη θυσία Του. Εκείνος  δε μου είπε λόγια αγαπητικά, αλλά σιωπηλά, με τον Σταυρό, μου έμαθε πως είναι η γνήσια αγάπη, η αιώνια ζωή .

Αυτός ο Θεϊκός Έρωτας προς τον πεσμένο άνθρωπο, κατατρώει τους φιλότιμους, τους ευαίσθητους, τους ταπεινούς, αυτούς που έχουν μέσα τους ακόμη λίγο συνείδηση και συναίσθηση. Γι αυτό οι απόστολοι δεν λογαριάζουν τα πόδια τους περπατώντας  όλο τον κόσμο για να μεταφέρουν την σταυρωμένη αγάπη στα πέρατα του κόσμου. Γι αυτό οι μάρτυρες παραδίδουν το σώμα τους στη φωτιά και στα βάσανα ευχάριστα.  Γι αυτό οι ασκητές εγκαταλείπουν τον κόσμο και τις ηδονές του ως ανύπαρκτα, για να ζήσουν στην έρημο. Γιατί μόνο μέσα από τον Σταυρό του Χριστού και μόνο μέσα από τον Σταυρό για τον Χριστό έρχεται η Ανάσταση και η Ζωή, δηλαδή μπορώ να συναντήσω τον Χριστό.

Ίσως θα έπρεπε και εμείς που σταυρωθήκαμε για τον Χριστό, όταν βαπτισθήκαμε, να πάρουμε την σωτήρια απόφαση να ανταποκριθούμε στην αγάπη του Θεού. Να σταυρώσουμε μέσα μας κάθε τι αντίθετο με το θέλημά Του. Αυτό είναι που λέει ο Χριστός ότι, «όποιος θέλει ας απαρνηθεί τον εαυτό του και ας σηκώσει τον σταυρό του κι ας με ακολουθήσει». Όταν μας πλησιάζει η αμαρτητική συνήθεια, ο κακός λογισμός, η ρυπαρή πράξη, να θυμόμαστε τον Χριστό εσταυρωμένο και να λέμε: δεν ζω εγώ γι αυτά. Τώρα μέσα μου ζει ο Χριστός.

ΕΚ ΤΗΣ  ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Πρεσβ. Αδαμάντιος Ασλανίδης.