Αρχική Σελίδα / Για τον Άνδρα / Αθλητικά / ΠΑΥΛΟΣ ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗΣ: «Η προπονητική, έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το να παίζεις ποδόσφαιρο»!
ΠΑΥΛΟΣ ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗΣ: «Η προπονητική, έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το να παίζεις ποδόσφαιρο»!

ΠΑΥΛΟΣ ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗΣ: «Η προπονητική, έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το να παίζεις ποδόσφαιρο»!

1 Αστέρι2 Αστέρια3 Αστέρια4 Αστέρια5 Αστέρια (Χωρίς αξιολογήσεις)
Παρακαλώ περιμένετε ...

Με μεγάλη μας χαρά, συναντήσαμε τον προπονητή του Α.Ο.Κ. στο Roof Garden του Ξενοδοχείου Galaxy, όπου είχαμε την τύχη να μάθουμε κομμάτια από το παζλ της ζωής του, που ενώνουν μια εικόνα σπάνια και σίγουρα εντυπωσιακή.

Πως βλέπει το μέλλον του Α.Ο.Κ.; Γιατί αποκαλεί το VAR «ασπιρίνη»; Ποια η γνώμη του για την Εθνική ομάδα; Ποιος πιστεύει πως θα πάρει το πρωτάθλημα της Superleague; Αυτά κι άλλα πολλά… στη συνέντευξη που ακολουθεί.

Κύριε Δερμιτζάκη σας καλωσορίζουμε στο «Εντυπάκι».

Καλώς σας βρήκα και ευχαριστώ για την πρόσκληση.

Το επίθετό σας παραπέμπει στην Κρήτη. Υπάρχουν κρητικές ρίζες;

Ναι βεβαίως! Η καταγωγή του συγχωρεμένου του πατέρα μου είναι από τα Χανιά και μάλιστα έχουμε μεγάλο σόι εκεί που διατηρούμε και άριστες σχέσεις. Υπάρχει και περιουσία, άρα καταλαβαίνετε ότι η οικογένεια είναι άμεσα δεμένη με το νησί και προσπαθούμε όχι μόνο εμείς, αλλά και τα παιδιά μας να νιώθουν Κρητικοί, γιατί θεωρώ ότι είναι τιμή μας.

Είστε γεννημένος στην Καβάλα ή στην Κρήτη;

Γεννημένος στην Καβάλα, μεγαλωμένος και στην Αθήνα. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα οι γονείς μου είχαν μετακομίσει στην Αθήνα για δουλειές και εκεί τελείωσα το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Ξαναγύρισα στην πατρίδα μας την Καβάλα και θα έλεγα ότι εδώ ήταν και η βάση της οικογένειας, όχι όμως και η δική μου βάση, καθώς ως επαγγελματίας πλέον ποδοσφαιριστής, ήμουν εκτός Νομού για πολλά χρόνια.

Υπήρξε κάποιος που σας μύησε στον χώρο του ποδοσφαίρου ή ήταν προσωπική επιλογή;

Όπως ξεκίνησαν τα περισσότερα παιδιά, έτσι ξεκίνησα κι εγώ. Αγαπούσα πολύ το ποδόσφαιρο και ευτύχισα να κάνω το χόμπι μου – την αγάπη μου, επάγγελμα. Και είναι πολύ σημαντικό αυτό. Ιδανικό θα έλεγα.

Η έλευσή σας στην πόλη της Καβάλας  σε μικρή ηλικία, πιστεύετε πως έπαιξε θετικό ρόλο στην ποδοσφαιρική και αργότερα προπονητική σας καριέρα;

Μπήκα σε μια ποδοσφαιρική οικογένεια, σε μια επαρχιακή πόλη που υπήρχε προστασία. Με αγκάλιασε αυτή η ομάδα και μου έδωσε τη δυνατότητα να εκπαιδευτώ, να μάθω τις βασικές αρχές του ποδοσφαίρου αλλά διαμόρφωσε και ένα κομμάτι του χαρακτήρα μου. Τόσο ο Βύρων σαν πρώτη μου ομάδα, όσο και η Καβάλα που είναι η κορυφή της πυραμίδας, με άφησαν να ξεδιπλώσω το ταλέντο μου με αποτέλεσμα να ενδιαφερθούν για μένα μεγάλες ομάδες.

Εκτός από την επιτυχημένη ενασχόλησή σας με το ποδόσφαιρο, «χρεώνεστε» και ένα μεγάλο ποσοστό για την επιτυχία της οικογενειακής επιχείρησης μαρμάρου.

Η εταιρία μαρμάρου είναι καθαρά θέμα της οικογένειάς μου και των αδερφών μου, που εκτός από αδέλφια είναι και γονείς μου καθώς ορφανέψαμε μικροί και υπάρχει ιδιαίτερη σχέση. Είμαι υπερήφανος για αυτά τα παιδιά και χαίρομαι που με κόπο και θυσίες είμαστε μια δεμένη οικογένεια. Εύχομαι αυτή η σχέση μας να είναι παράδειγμα προς μίμηση και φάρος για τα παιδιά μας.

Τα αδέλφια σας έχουν κάποια σχέση με τον Α.Ο.Κ.;

Τα αδέλφια μου καθώς και η παραπάνω επιχείρηση, είναι μια από τις εταιρίες που διαφημίζονται μέσω του Α.Ο.Κ. και μπράβο τους γιατί αυτό θεωρώ πως πρέπει να κάνουν πολλοί επαγγελματίες της πόλης. Να διαφημίζονται στη ναυαρχίδα του αθλητισμού!

Μετά το πέρας της ποδοσφαιρικής σας καριέρας, ασχοληθήκατε και με την προπονητική. Ήταν κυρίως η ανάγκη σας για παραμονή στα γήπεδα που σας ώθησε σε αυτή την επιλογή;

Δεν το είχα στο μυαλό μου ότι θα ασχοληθώ με την προπονητική.  Αρχικά μπήκα στον χώρο γιατί είχα απορίες που ήθελα να διαλευκάνω και διαπίστωσα πως είναι ένα αντικείμενο με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Στην πορεία είδα ότι είναι κάτι που πραγματικά με ενδιαφέρει. Σταμάτησα σχετικά νωρίς την ποδοσφαιρική μου καριέρα και ασχολήθηκα οριστικά με την προπονητική και ήταν κάτι που φυσικά δεν μετάνιωσα. Τελικά, αφού πέρασα και από το στάδιο του ποδοσφαιριστή και από του προπονητή, ομολογώ πως η προπονητική έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το να παίζεις ποδόσφαιρο!

Πολλές φορές στο παρελθόν υπήρξε ενδιαφέρον του Α.Ο.Κ. για συνεργασία. Θεωρείτε πως η στιγμή που αυτό έγινε πράξη, ήταν και η πιο κατάλληλη;

Πάντα έλεγα πως δεν θέλω να δουλέψω στην Καβάλα. Είχα σαν φιλοσοφία, πως στον τόπο που έχεις επιλέξει να ζήσεις και να μεγαλώσουν τα παιδιά σου να μην δουλέψεις σαν προπονητής για την αποφυγή αντιπαλότητας. Εννοείται πως το ήθελα και ήταν το όνειρό μου αλλά δυσκολευόμουν να πάρω απόφαση. Ωστόσο είμαι πολύ χαρούμενος για αυτή μου την επιλογή, αφού οι άνθρωποι που βρίσκονται σήμερα στην ομάδα είναι φίλοι μου, τους αγαπάω, τους εκτιμάω και ήθελα να είμαι κι εγώ ένα κομμάτι αυτής της προσπάθειας.

Πιστεύετε πως θα πετύχετε τον στόχο της ανόδου;

Ο στόχος της Καβάλας είναι και η φιλοσοφία μας. Να δημιουργήσουμε όλες τις προϋποθέσεις για να έχουμε μια καλή ομάδα. Αναφέρομαι σε γήπεδα, αθλητικά κέντρα, οργάνωση ακαδημιών, ώστε να φτιάξουμε μια ομάδα με παιδιά από τον Νομό και γειτονικούς Νομούς, με φιλοδοξίες ώστε να πετύχουμε ακόμα περισσότερα πράγματα όπως είναι και η άνοδος σε μεγαλύτερη κατηγορία. Η Καβάλα βρέθηκε στο παρελθόν σε μεγάλο επίπεδο αλλά γκρεμίστηκαν όλα σε μια νύχτα γιατί δεν υπήρχε υποδομή και βάση. Εμείς θέλουμε πρώτα να δημιουργήσουμε τη βάση και έπειτα να χτίσουμε πράγματα. Με την προσπάθεια όλων, γίνονται τα πάντα.

Είστε ικανοποιημένος με το ροστερ σας; Θα έχουμε κινήσεις στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο;

Είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για μεταγραφές. Είμαι πολύ ευχαριστημένος με το ροστερ της ομάδας και είμαι αυτός που το επέλεξε. Όλες οι κινήσεις ήταν προσεκτικές και βλέπω τα παιδιά να ανταποκρίνονται σε αυτό που θέλουμε να δημιουργήσουμε. Τον Γενάρη ο, τι γίνει θα γίνει διορθωτικά και όχι με παρεμβάσεις που θα αλλάξουν αυτό που βλέπουμε σήμερα.

Ως ποδοσφαιριστής, υπακούατε σε εντολές. Ως προπονητής, δίνετε εντολές. Τελικά ποιο είναι δυσκολότερο; Να υπακούς σε εντολές ή να τις δίνεις;

Να δίνεις! Σαν ποδοσφαιριστής μπορώ να πω πως δεν ήμουν το πιο ήσυχο παιδί αλλά σίγουρα ήμουν πειθαρχημένος. Πάντα προσπαθούσα να εκτελώ τις εντολές του προπονητή μου και τον είχα σαν την κορυφή της πυραμίδας. Όταν λοιπόν μπήκα στην προπονητική, διαπίστωσα πως είναι πιο δύσκολο τελικά να δίνεις εντολές… σωστές εντολές! Αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι μόνο να προσπαθείς ένα σύνολο να το κάνεις ομάδα, ούτε να παίζεις απλώς καλό ποδόσφαιρο. Πρέπει να δημιουργήσεις καλούς ανθρώπους. Να δημιουργήσεις ένα πεδίο εμπιστοσύνης για όλο τον οργανισμό, για όλη την ομάδα. Μόνο έτσι μπορείς να βγάλεις κάτι ωραίο σαν αποτέλεσμα.

Πάντα είχα την απορία αν ένας προπονητής υποστηρίζει τελικά κάποια ομάδα πέραν αυτής φυσικά με την οποία συνεργάζεται επαγγελματικά.

Σίγουρα όλα τα παιδιά επιλέγουν μια ομάδα για πολλούς και διάφορους λόγους. Δεν σας κρύβω ότι κι εγώ σαν παιδί είχα μια αγάπη απέναντι σε μια ομάδα και αυτό δυνάμωσε όταν με αξίωσε ο Θεός να φορέσω και την φανέλα αυτής της ομάδας και αργότερα να γίνω και προπονητής της. Ήταν μεγάλη τιμή για μένα, αλλά αυτή η σχέση είναι μέχρι εκεί. Δεν επηρεάζει πουθενά σε ο, τι κάνεις σαν επάγγελμα όπως αυτό του προπονητή.

Αυτή η ομάδα είναι ο Π.Α.Ο.Κ.;

Ναι! Είναι ο Π.Α.Ο.Κ.

Έχετε αλλάξει πολλές ομάδες στην καριέρα σας. Είτε σαν παίκτης είτε τώρα σαν προπονητής. Ποιο ήταν το δυσκολότερο κομμάτι σε αυτές τις «μετακομίσεις»;

Αρχικά εμένα μου άρεσε να γνωρίζω νέα μέρη, νέες κουλτούρες, να κάνω πολλές σχέσεις και φιλίες, αλλά δεν παύει να είναι ένα δύσκολο κομμάτι γιατί χρειάζεται πάντα ένα διάστημα προσαρμογής στη νέα πραγματικότητα. Το δυσκολότερο φυσικά ήταν ο, τι είχε να κάνει με την οικογένεια και περισσότερο με τα παιδιά. Άρα κατέληξα σε αυτό που ακολουθούν οι περισσότεροι! Να δημιουργήσω μια βάση ώστε η οικογένεια να είναι κάπου σταθερά και αυτός ο οποίος θα «τυραννιέται», θα είμαι μόνο εγώ.

Σε περιπτώσεις συνεχόμενων αρνητικών αποτελεσμάτων, οι οπαδοί συνηθίζουν να τα βάζουν με τον προπονητή. Πιστεύετε πως ο προπονητής είναι ένα πρόσωπο που οι οπαδοί αγαπούν να μισούν;

Είναι αλήθεια! Ζούμε σε μια χώρα που έχει συγκεκριμένη κουλτούρα. Είμαστε των άκρων. Πολύ εύκολα αγαπάμε και πολύ εύκολα μισούμε. Αυτό συμβαίνει σε όλους τους τομείς και δε μπορεί να διαφέρει στην προπονητική. Είναι αλήθεια ότι ο προπονητής όπως φυσικά και οι ποδοσφαιριστές, όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά, είσαι αυτός που θαυμάζουν και όταν δεν πηγαίνουν καλά, είσαι αυτός που δέχεται όλες τις βολές. Θεωρώ πως αν έχεις εμπειρία και ισορροπίες σαν άτομο, είτε την επιτυχία είτε την αποτυχία, πρέπει να τα βλέπεις με το ίδιο μάτι.

Ποιες κουβέντες ακούνε συνήθως οι παίκτες σας πριν από κάθε αγώνα και τι τους λέτε μετά από κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα;

Πριν από κάθε παιχνίδι, υπάρχει ένα ειδικό πλάνο, αλλά δεν φεύγουμε από το γενικό μας πλάνο. Το γενικό πλάνο είναι το ότι όλα αυτά που δουλεύουμε καθημερινά, έχω την απαίτηση να τα βγάζουμε και στο παιχνίδι. Αυτό που τους λέω συνήθως, είναι να βλέπουν το ποδόσφαιρο σαν διασκέδαση, να παίρνουν από αυτό ο, τι τους αναλογεί και έχω και το moto μου πως «όσοι περισσότεροι παίκτες στο τέλος ενός παιχνιδιού μπούνε στα αποδυτήρια και είναι ευχαριστημένοι με αυτό που κάνανε, να είναι σίγουροι πως θα έρθει και το αποτέλεσμα».

Παρακολουθείτε ξένους προπονητές; Πιστεύετε πως το δικό τους μοντέλο, μπορεί να δουλέψει στα ελληνικά γήπεδα;

Η εποχή η δικιά μου δεν ήταν όπως τώρα που έχουμε εικόνα στο σπίτι μας ανά πάσα ώρα και στιγμή ώστε να βλέπουμε παιχνίδια από όλο τον πλανήτη! Ήταν πιο περιορισμένα τα πράγματα. Αργότερα σίγουρα προσπαθούσα να δω ποδοσφαιριστές και να «κλέψω» πράγματα. Το ίδιο κάνω και σαν προπονητής. Προσπαθώ να παρακολουθώ προπονητές, να δω την φιλοσοφία τους, πως αντιλαμβάνονται τα πράγματα και ο, τι έχει να κάνει με την διαχείριση ενός παιχνιδιού όταν κερδίζουν ή όταν χάνουν. Αλλά αυτό που προσπαθώ, είναι να έχω την δικιά μου φιλοσοφία, η οποία έχει να κάνει με τις δικές μου εικόνες κι από αυτά που προσπαθώ να ενημερώνομαι συνέχεια για να μπορώ να έχω εξέλιξη και να βοηθάω φυσικά και τις ομάδες και τα παιδιά που έχω μαζί μου.

Ενώ υπάρχουν ακαδημίες για νέα παιδιά, βλέπουμε να μην αξιοποιούνται κατάλληλα από τις μεγάλες ομάδες, οι οποίες επιλέγουν να εισάγουν παίκτες από το εξωτερικό με αποτέλεσμα να βλέπουμε στη βασική 11άδα, 8 ξένους και 3 Έλληνες στην καλύτερη περίπτωση. Ποια είναι η άποψή σας πάνω σε αυτό;

Το ότι υπάρχουν ακαδημίες είναι καλό και ιδίως όταν αποτελούνται από ανθρώπους τεχνοκράτες, προπονητές και επιτελείο που είναι γνώστες του αντικειμένου ώστε να διδάξουν στα παιδιά τις βασικές αρχές του ποδοσφαίρου. Το κακό είναι ότι μαθαίνουνε στα παιδιά να είναι σε ένα προστατευτικό περιβάλλον, εκτός πραγματικότητας και όταν πια μπαίνουν στην κανονικότητα, δεν μπορούν να ανταποκριθούνε. Αυτό κυρίως έχει να κάνει με τα ψυχικά τους αποθέματα και όχι τόσο με τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά. Το μεγαλύτερο πρόβλημα όπως πολύ σωστά το θέσατε, είναι ότι οι ομάδες στη χώρα μας, προσπαθούν να φέρνουν παίκτες από το εξωτερικό από τους οποίους δεν έχουν να ζηλέψουν σχεδόν τίποτα τα δικά μας παιδιά, με τα τελευταία να μένουν εκτός, δημιουργώντας τους πολλά προβλήματα κυρίως ψυχολογικά. Θεωρώ πως πρέπει να δημιουργηθεί ένα μοντέλο, ένα οργανόγραμμα, για να μπορούμε αύριο να έχουμε καλές ελληνικές ομάδες με ποιοτικούς ξένους και καλούς έλληνες, αλλά και για να χτίσουμε την Εθνική μας ομάδα.

Πως σας φαίνεται η Εθνική ομάδα μιας που αναφερθήκατε;

Είμαστε σε μια φάση που… δεν είμαστε καλά! Δεν είναι εύκολο να βρεθεί ένα γκρουπ παιδιών με ικανότητες ώστε να δημιουργήσουν μια ομάδα και να πάει καλά. Βλέπουμε πορείες που δόξα τον Θεό η χώρα μας είχε τη δυνατότητα να πάρει το Euro το 2004 να βρεθεί σε παγκόσμιο πρωτάθλημα και όλο αυτό είναι μια τεράστια επιτυχία για μια μικρή χώρα. Αλλά πρέπει να πατήσουμε πάνω σε αυτές τις πορείες και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις, κάτι που με την νέα Εθνική όχι μόνο δεν έγινε αλλά θεωρώ ότι γυρίσαμε βήματα πίσω, το οποίο για μένα είναι τραγικό.

Έχει σημασία αν ο προπονητής της Εθνικής μας, θα είναι Έλληνας ή ξένος;

Το καλό για μένα είναι να έχουμε καλό προπονητή. Φυσικά και θα προτιμούσα Έλληνα, που κατέχει την κουλτούρα και την νοοτροπία της χώρας μας και υπάρχουν πολλοί καλοί Έλληνες που θα μπορούσαν να αναλάβουν αυτό το πόστο. Πιστεύω πάντως ότι οι λόγοι που επιλέγονται ξένοι, είναι πως έχουν άλλη νοοτροπία. Επίσης, για να μην ακούνε, να μην καταλαβαίνουν, να μην αντιλαμβάνονται και να μην επηρεάζονται. Για μένα αυτός είναι ο λόγος και όχι τόσο η ικανότητα. Όχι πως δεν πέρασαν εξαιρετικοί προπονητές όπως ο Ρεχάγκελ ή ο Σάντος!

Πως το βλέπετε το VAR; Παρακαλούσαμε να έρθει στα ελληνικά γήπεδα αλλά πιο πολύ γκρίνια βλέπουμε.

Το VAR γενικά κάνει πολύ καλό αρκεί να ξέρεις να το χρησιμοποιείς. Είναι όπως ένα φάρμακο. Παίρνω μια ασπιρίνη και περνάει ο πονοκέφαλος… αλλά αν πάρω πολλές, θα μου δημιουργήσουν πρόβλημα! Είμαστε σε μια χρονιά προσαρμογής αλλά όταν οι διαιτητές μάθουν καλά την χρήση του, θα το χρησιμοποιούν τόσο όσο χρειάζεται για να μην αλλοιώνεται και χαλάει ο ρυθμός του αγώνα, γιατί η απόδοση μιας ομάδας βασίζεται στον ρυθμό άρα αυτό δεν πρέπει να χαλάει.

Ποιος πιστεύετε ότι θα κερδίσει το πρωτάθλημα της Superleague;

Από ότι φαίνεται, οι ομάδες που θα το διεκδικήσουν μέχρι τέλους, γιατί έχουμε και τα play off, θα είναι ο Π.Α.Ο.Κ και ο Ολυμπιακός. Πραγματικά είναι πολύ δυνατές ομάδες και ανταγωνιστικές.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να δώσετε ένα μήνυμα στα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό.

Να συνδυάσουν τον αθλητισμό με τις σπουδές! Μπορεί να φαίνεται δύσκολο αλλά γίνεται. Θα τους δώσει πέραν τον άλλων, τη δυνατότητα να μη στηρίζονται μόνο στον αθλητισμό ως επαγγελματική αποκατάσταση αφού στον αθλητισμό υπάρχουν τραυματισμοί και τίποτα δεν είναι δεδομένο. Τα παιδιά πλέον είναι ευσυνείδητα και πολύ έξυπνα και μπορούν αν θέλουν να συνδυάσουν σπουδές και αθλητισμό.

Κύριε Δερμιτζάκη σας ευχαριστούμε για την πραγματικά όμορφη κουβέντα.

Και εγώ σας ευχαριστώ!

Από την έντυπη έκδοση του Free Press Magazine “Εντυπάκι”. Δείτε το τεύχος Αντρική Υπόθεση 2019 πατώντας εδώ